Η Καμεράτα-Ορχήστρα των Φίλων της Μουσικής επανέρχεται στο Φεστιβάλ Αθηνών ...

Live εικόνα Αθήνας από το Αστεροσκοπείο Πεντέλης

Σχεδόν αίθριος

6.5 °C

54%

ΑΡΧΙΚΗ

pentelikonews.gr

Πολιτισμός - Τουρισμός

Προσαρμοσμένη αναζήτηση Google

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Η Καμεράτα-Ορχήστρα των Φίλων της Μουσικής επανέρχεται στο Φεστιβάλ Αθηνών ...
Ημερομηνία: 3/8/2020, 21:49 - Εμφανίσεις: 88

Η Καμεράτα-Ορχήστρα των Φίλων της Μουσικής επανέρχεται στο Φεστιβάλ Αθηνών με μια νέα παραγωγή της αριστουργηματικής όπερας του Claudio Monteverdi, «Η επιστροφή του Οδυσσέα στην πατρίδα».

Στο πόντιουμ ο Γιώργος Πέτρου, ένας από τους κορυφαίους Έλληνες μαέστρους με λαμπρή διεθνή παρουσία, ενώ την σκηνοθεσία υπογράφει η διακεκριμένη σκηνοθέτις και διευθύντρια του Θεάτρου Τέχνης, Μαριάννα Κάλμπαρη.

Συμμετέχουν 11 κορυφαίοι Έλληνες σολίστ, με επικεφαλής τον βαρύτονο Τάση Χριστογιαννόπουλο και την μεσόφωνο Μαίρη Ελεν Νέζη, οι οποίοι έχουν διαπρέψει στους ομώνυμους ρόλους σε μεγάλα θέατρα στο εξωτερικό.

Ο Τάσης Χριστογιαννόπουλος μίλησε στο in.gr για αυτό το συναρπαστικό έργο.

1.

Με ποιο τρόπο μελοποιείται η ομηρική ιστορία; Με τρόπο απλό, λιτό και ειλικρινή.

Με μουσική ποικιλία πλούσια σε συναισθήματα, χρώματα και εντάσεις σε συνάρτηση με την γοητεία της ομηρικής αφήγησης.

Βλέπουμε και ακούμε να ζωντανεύουν οι χαρακτήρες του Ομήρου με αλήθεια, σεβασμό και γοητεία όπως και με χάρη και ευγένεια μιας γλώσσας του 17ου αιώνα όταν οι συνθέτες της εποχής επιχειρούσαν να αναβιώσουν τον τρόπο παρουσίασης της ελληνικής τραγωδίας.

2.

Πόσο έχει επηρεάσει το έργο η «περιπέτεια» των αποκωδικοποιήσεων και της μετέπειτα απόδοσης; Διόλου.

Αν μιλάμε για το Ομηρικό έργο δεν υπάρχει αποκωδικοποίηση αλλά μεταφορά, μεταγραφή σε γλώσσα μουσικοθεατρική.

Χρειάζεται απλώς να πει κανείς τα λόγια και να τραγουδήσει τις νότες και τα υπόλοιπα γίνονται αυτόματα.

Αν μιλάμε για το έργο του Μοντεβέρντι ισχύουν τα ίδια.

Δεν υπάρχει γιατί δεν χρειάζεται αποκωδικοποίηση.

Χρειάζεται σεβασμός.

Χρειάζεται φόβος, πίστη και αγάπη.

3.

Υπάρχει σκηνοθετικό σχόλιο για την σύγχρονη πραγματικότητα; Ενδεχομένως θα μπορούσε να θεωρηθεί ως σχόλιο η ύπαρξη πλαστικών καλυμμάτων που καλύπτουν όλη τη σκηνή σαν μια αρρώστια, σαν ένα παρασιτικό στοιχείο και που στο τέλος καθαρίζει και οδηγούμαστε στην «υγεία» και στην απελευθέρωση από τις δυσκολίες και τις ανησυχίες που μας τρομοκρατούν.

Όσο όμως και να υπάρχει σχόλιο σκηνοθετικό η ...

Πηγή/Περισσότερα: in.gr

Μείνετε σε επαφή μαζί μας: